Nie da się uciec przed samotnością. Ani przed sobą. Można na chwilę... ale potem trzeba wrócić, wyjrzeć przez okno... nie zawsze świeci słońce. Albo przynajmniej nie zawsze umiem je dostrzec.
Uczę się starać. Ale pustka mnie przeraża. Boję się ciszy.
Ale może coś się zmieniło. A na pewno - chcę tu zostać. Nie chcę tam wracać.
I chyba już trochę wiem, kim jestem i czego naprawdę chcę.
To może dużo się zmieniło.
